آيا شخص « جراح » به دنيا مىآيد يا خير ؟ به‌طور قطع عده‌اى براى جراحى استعداد دارند همان‌طورىكه عده‌اى براى نقاشى و يا موسيقى خلق شده‌اند ، ولى علاوه بر استعداد ذاتى تعليم و كار لازم است و آن هم كار بسيار زياد و مداوم ، و الّا استعداد طبيعى شخص به تنهايى بىفايده است . 2 - تخصص ايرانيان قديم در جراحى اكنون مىخواهيم ببينيم در ايرانيان قديم ، استعداد ، علم و پشتكار براى عمليات جراحى وجود داشته است يا خير و در صورت موجود بودن اين شرايط ، جراحان قديم چه اعمالى را انجام مىداده‌اند و چگونه انجام مىداده‌اند . تمام تواريخ عمومى تصديق دارند كه ايرانيان قديم براى هنرهاى زيبا ، صنايع ظريفه ، نقاشى ، مجسمه‌سازى ، منبت‌كارى و . . . استعداد داشته‌اند . آثارى از آن كارهاى هنرى و ذوقى ، كه هم‌اكنون در موزهء انجمن آثار ملى و بعضى از شهرهاى ايران مانند اصفهان و اردبيل و . . . باقى مانده است ، دليل كاملى بر هوش ، نبوغ ، استعداد ذاتى ، و دقت و ظرافت‌كارىهاى هنرى آنان است . به‌هرحال ، شكى نيست كه افراد ايرانى در هر كارى كه علاقه‌مندى و همت به خرج دهند در آن كار ترقى و پيشرفت خواهند كرد ، بنابراين از نظر استعداد ، وجود جراحان بسيار خوب در ايران قديم به‌هيچ‌وجه بعيد نيست ، اما از نظر علم ، مىدانيم كه قبل از هر چيز جراح بايد علم تشريح را به‌طور دقيق بداند ، سپس با اصول اعمال جراحى و طب داخلى آشنايى كامل داشته باشد . 3 - علم تشريح ( كالبدشكافى ) در ايران قديم اطبا و جراحان قديم ايران از تمام اين‌ها ، مخصوصا از علم كالبدشناسى ، اطلاعات بسيار وسيع و دقيق داشته‌اند ، به‌طورىكه به‌جرأت مىتوان گفت آنچه را كه تا امروز با چشم در كالبدشكافى مىبينيم آن‌ها نيز مىديده و در كتاب‌هاى خود شرح داده‌اند ، ولى متأسفانه به